15/4/2007 - tarih dersleri (bölüm -1)

Bana göre tarih Toplum içinde yer alan her  birey tarafından mutlaka öğrenilmelidir. Az yada çok. Çünkü kişiliğimizi karakterimizi oturtmada tarihimizi geçmişimizi biliyor olmak çok önemli. Toplumun ortak bir benliği olduğuna inanıyorsak eğer işte bu benliği sağlayacak en önemli etken tarihtir.

Burada insanın aklına şu soru geliyor ne kadar tarihimizi biliyor ve sahip çıkıyoruz? Aslında kendi tarihimizi bilebilmemiz için öncelikle tarih öğrenmeyi araştırmayı seviyor olmamız lazım. Tarihi evvela basit anlamda ilköğretim sıralarında hayat bilgisi, sonra sosyal dersleri içinde görüyoruz. ve ne kadar meraklı olduğumuzu bilmeden öğretmenin anlatımı doğrultusunda sevip sevmeyeceğimize karar veriyoruz. bu noktada tarih öğretimi konusunda öğretmenlere çok büyük bir vazife düşüyor.  Ama kendi yaş grubumda ve benden daha büyüklere baktığımda geçmişimizi öğrenmeye karşı mesafeli olduğumuzu görüyor üzülüyorum. Bu noktada en önemli problem okullarda öğretilen tarihin ne derece yeterli olduğu.

Kendi hayatımı düşündüğümde orta okuldan itibaren tarihten nefret ettiğimi hatırlıyorum. Sonrasında ise lise, lisede de durum pek değişmedi. Aslında kimi dönem iyi öğretmenlere denk gelmiş olsam bile derslerimize giren öğretmelerin tarzı hep belliydi derse gelirler şu şu sayfalar anlatılacak derler üstüne kim verilen sayfalara çalıştı denir ve 40 dakikalık süre içinde mutlaka en çalışkanlar anlatır, diğerlerine (eksi) atılır ve böylece çekilmez bir ders daha son bulurdu. Böylesi bir dersin sevilmesine imkan yok. Ki sevmedik zaten. Şu çağda hala bu tarz öğretmenler benim çalıştığım okulda bile var. Bir türlü aklım almıyor bu ne sorumsuzluktur diye.  O kadar çocuk ellerinde geçiyor da bile bile hayatlarını etkileyip kendilerine uzak yetişmeleri sağlanıyorlar.

Tabi sorun sadece öğretmenlerde değil böyle bir kısıtlamaya gidilirse muhakkak hata yapmış oluruz. Tarih müfredatı o kadar berbat bir halde ki . Liseyi bitirdikten sonra üniversiteye girmiş ardından Y. Lisansa başlamıştım. Bu süre içinde daha evvelki görmüş olduğumuz tarihten daha başka bir tarihle karşılarmış ve çok sevmiştim. Yorumlamayı öğrenmiş. Bir olayın başlı başına, tarih olamayacağını her birinin birbiri ile bağlantılı bir yapıda olduğunu fark etmiş ve tarihi çok sevmiştim.

Öğretmen olduktan sonra nedense bizim zamanımızdan çok farklı bir müfredat ile karşılaşacağımı düşünmüş ve on yıl önce okutulan aynı kitapla yüzyüze gelince ufak bir şok yaşamıştım. Aman Allah’ım 10 yılda hiç mi bir şey değişmez. Noktasına virgülüne kadar aynı. Şoku atlattıktan sonra öğrencilerimin benim yaşadıklarımı yaşamaması tarihi -gerçi sosyal öğretmeni olduğum için coğrafyayı da- sevmeleri için elimden geleni yaptım çok çok başarılı değilim elbette 550 çocuğun hepsi ulaşmak mümkün olmuyor ve bir yanı eksik kalıyor ama çaba göstermenin bile bir anlamı olduğunu düşünüyorum.

HAMİŞ:  Uzun bir yazı olduğu için ikiye bölmeyi uygun buldum. İkinci kısmı daha sonra yayınlayacağım.

<%CommentDate%> - <%CommentTitle%>