5/9/2006 - Sanırım Bende Bir Sorun Var!!!!

                 Bir kitabı okumaya başladığımda eğer kitap beni sardıysa kısa bir süre içinde bitiriveririm.  Yok eğer sarmadıysa ve kitaba bir türlü dahil olamadıysam  elimde sürünür gider. O acı çeker okunmadığı için ben acı çekerim okumayı başaramdığım için .

                  Şimdilerde okumakta olduğum kitap ise bana tamamen farklı duygular hissettiriyor. Bir süredir klasiklere merak sarmış durumdayım. Okuyamadıklarımı eksik bıraktıklarımı tamamlamaya çalışıyorum. Dostoyevski'nın "Karamazov Kardeşler'i" hep okumayı düşünüpte bir türlü fırsat bulamadıklarımdan biriydi. Kitabı önce babam okudu. O bitirince de ben başladım. Elimde ki nüsha 687 sayfalık ve ortalama 35 satırlık bir nüsha (babam üşenmemiş tek tek satırları saymış ordan biliyorum)

                  Normalde oldukça hızlı okurum yani yukardaki niteliklere sahip bir kitabı 3-4 günde bitiririm. Lakin Karamazov Kardeşler bir türlü neticelenmiyor çünkü kitaptaki karakterlerden birine (adı Dimitri nam-ı diğer Mitya, okumuş olanlar zaten bilirler) çok kızdım. Sırf kızgınlığımdan kitabı bir kaç gün hiç elime bile almadım. Ancak sinirim geçtikten sonra yeniden okumaya başladım.

                 Kendime de kızıyorum, altı üstü kurmacalardan oluşmuş gerçek olmayan bir roman niye bu kadar kafama taktım ki sanki. Yinede engel olamıyorum. Şimdi soruyorum kendi kendime acaba bende mi bir sorun var ????  

                Dimitri neden o gece oraya gitti ki sanki??. Gitme, otur işte evinde; yada git hemencecik Gruşenka'nın yanına ne işin vardı orda..... offf düşündükçe asabım bozuluyor.  Bir süre önce de buna benzer bir durum olmuştu. İzlediğim bir filmde sonuna doğru karakterleden birinin yaptığı bir salaklıktan ötürü o kadar kızmıştım ki; filmi izledikten bir gün sonra dahi moralim bozuk bir şekilde dolaşmıştım. Hatta arkadaşlarıma bile anlatmıştım (Esracım hatırlıcaksın hani Üsküdar dönüşü durakta bahsetmiştim. )

               Niye kaptırıyorsam kendimi bu kadar??????

Bugünlerde kitaplardan ne çok bahsettim böyle. Eh tabi koltuğumun altında birkaç kitap bir aşağı bir yukarı dolanınca böyle oluyor.

Not: Kitabı bitirince daha detaylı, sosyal açıdan daha derin bir yazıda yazmayı düşünüyorum. O zaman meseleye bu kadar duygusal yaklaşmam sanırım .

<%CommentDate%> - <%CommentTitle%>