Yine hastayım. Son iki yıldır kış mevsimleri benim için hastalık mevsimi oluyor. İyileşemiyorum bir türlü. Bir önceki hastalıktan daha bir hafta önce kurtulmuştum. Ufacık bir üşütme ve bir haftalık molanın ardından yine mendillerle hapşırıklarla dolu bir hafta geçiriyorum. İki yıl öncesine kadar bu derece hastalıklı değildim. Sanırım sebebi, okula çok erken saatlerde gidiyor olmam ve bünyem bu derece erken kalkmayı kabullenemiyor. Ama kolayda değil ki her gün 05:30’da kalkıp hazırlanıp gitmek. Dinlenmem lazım sanırım.

Bir dolu çok iyi film izledim son haftalarda. Hangisinden başlamalı ? öyle çok uzun derin film tanıtımına girmeyeceğim. Ama bahsetmedende geçemeyeceğim filmler bunlar

İlk olarak “manon des sources” ve “jean de florette” isimli iki devam filmi Fransız yapımı filmler ne yazık ki Türkiye’de mevcut değil. ben bir tanıdıktan temin ettim o da yurt dışından almış Türkçe altyazısı yok. Fransızca filmin İngilizce alttazısı var. Kesinlikle tavsiye ediyorum.

Diğer bir film Stanley Kubrick’in son filmi olan “gözü tamamen kapalı”. Bu filme öyle iki cümlelik yorum yapılmaz. Sadece adını vermekle yetiniyorum. Ama ben sevdim. Farklı açılımları var öylesi hemen izlenip de beğenilmeyecek türden değil. izlerken cinselliğe takılıp kalmamak lazım.

“Birdy”, Alan Parken filmi. Yok bu adamın filmleri sarmıyor beni fazla duygusuz geliyor. İçine almıyor filmleri evet oyuncular iyi. Senaryo iyi. Ama yinede sıcak samimi gelmiyor.

Veeeeee “Rumble Fish” nasıl anlatılır ki bu film…. Çok iyiydi. Bi daha sonra bi daha izlenmesi…. Kült film budur işte……

Bir senfoni tavsiyesi İran filmi “Baran”. Bir önceki yazımda bahsettiğim arkadaşım İran sineması tutkunudur. Senfonide filmi görünce ona sordum varmış aldım izledim. İzleyin sizde seveceksiniz. Sıcacık sevgi dolu…..en çokta kar sahnelerini sevdim.

Cuma günü tanıdıkta  izlediğim ise “days of heaven”  haftanın tek beğenmediğim filmi. 78 yılı yapımı. Yönetmenin ikinci filmini görmüş çok beğenmiştim. Sandım ki bu da çok iyi ama bunu izleyince diğerini de beğenmez oldum. Kendisinden hiç hoşlanmadığım ve o akşam filmi birlikte izlediğim bir kişi film bitince yönetmen için, “tarzı var en azından” demişti. O zaman karışıklıktan söylememiştim şimdi söyliyim. Tarzı olmak başka kendini tekrar etmek başka. Terrence Malick kendini tekrar eden bir yönetmen.

Çok az insan bana gerçek anlamda sevimsiz gelir. Cuma gecesi film izlediğim o kişi gerçekten hiç ama hiç hoşlanmadığım biri. Emine’ye ondan bahsederken ağır bir kelime kullanıyorum ama burası o kelime için uygun yer değil.

Bu yazıyı yazarken Pinhani'yi dinliyorum. Hep onları dinliyorum zaten :)